شاعرانگی

بغلم کن که هوا سرد تر از این نشود بغلم کن که تنم خسته تر از این نشود بغلم کن که هوای دل من خوب شود و صدای دلم از حال دلت کوک شود یک نفر شاعر دریا و بیابان بشود و کنار تو دلش خواست خیابان بشود یک خیابان ِ پر از کافه و تنهایی ها منِ تنها و تو از جنس تماشایی ها پاکت خالی سیگار بغل میخواهد ... �کم کن این فاصله را قصه بغل میخواهد ..�.